• x

    woonark westerdok

    2016

    De context van de hoogbouw aan het Westerdok markeert de bijzonder plek van deze woonark. De rondgaande glaspuien geven naast veel daglicht fraaie zichtassen op de stedelijke context. Een dakoverstek zorgt voor een beschutte buitenruimte die de ark extra belevingswaarde geeft wanneer de deuren zomers open staan. De ark bestaat uit twee verdiepingen, met de leefruimtes boven water- en de werk- en slaapruimtes onder waterniveau. De materialisatie is sober een eenvoudig gehouden. Grote aluminium puien, een geprofileerde zinken dakplaat met verholen goot en betonstuc-panelen geven de ark een industriële en eigentijdse uitstraling.

    fotografie: milad pallesh
  • x

    appartementen ostade

    2002

    Drie panden in de Amsterdamse Pijp aan de Ostadestraat zijn gerenoveerd waarbij de voor- en achterwoningen zijn samengevoegd. De resultanten zijn ruime appartementen. Onder het gehele pand is een kelder aangebracht die in twee verdiepingen een parkeergarage huisvest.

    Ook de gevel is vervangen. Ten grondslag aan het ontwerp ligt een studie van de straatgevels van de overige huizen in de Ostadestraat. De studie toont dat de straatgevels bestaan uit verticale ramen die gezamenlijk horizontale banden vormen. De gevel wordt beëindigd door een horizontale witte lijst. Boven deze lijst bevindt zich het dak. Elk woongebouw heeft een erker, sommige in hout en andere in steen. Deze erkers geven het ritme van de perceelmaten weer.

    In het gevelontwerp zijn de drie panden samengevoegd tot één blok door het metselwerk door te trekken. Hierin is driemaal drie ramen geplaatst in drie verdiepingen. De erker is gemetseld in het vlak van de gevel. De ramen liggen diep in de sponning en hebben een dik houten kader waardoor de gevel ook van ver uit de smalle straat een zichtbare plastiek heeft. De gevel in metselwerk staat op een stalen balk op een houten pui. De pui is anderhalve verdieping hoog en is vormgegeven als een winkelpui die elders in de straat ook voorkomt.

    fotografie christian richters
  • x

    villa zuid

    2014

    Temidden van de hoogbouw van Amsterdam Zuid hebben wij een jaren vijftig villa gemoderniseerd. Deze verbouwing heeft de vrijstaande woning volledig gerevitaliseerd zonder haar modernistische kwaliteit aan te tasten.

    De gesloten kamerstructuur is volledig opengebroken wat resulteert in lange zichtlijnen. Een grote glazen pui reduceert de grens tussen binnen en buiten tot het minimale. Waar aan de zuidzijde de lamellen de bezonning temperen, is de achterzijde zeer licht en open. Opvallend is tevens het stalen profiel van de uitbouw; een eigentijdse visuele herhaling van de originele betonnen dakrand. Toepassing van stucwerk in aardse tinten geeft de massa een subtiele geleding. 

    fotografie milad pallesh
  • x

    woonhuis ijburg

    2012

    Woonhuis IJburg is een prachtig gelegen woonhuis aan de rand van eiland Rieteiland-Oost, pal aan de waterkant. Op het nieuwe kavel hebben wij een vrijstaande woning ontworpen die zorgvuldig in de waterrijke plek is ingebed en door zijn open en panoramische kwaliteiten een groot gevoel van ruimte creëert. Het vrijheidsgevoel weerspiegelt de wens van de opdrachtgevers en karakteriseert het ontwerp.

    Belangrijkste uitgangspunt voor het ontwerp is het vrije uitzicht op het water. Woonhuis IJburg is een sculpturaal volume in hout waarin ruimschoots openingen zijn gespaard voor het zicht op het panorama. De achterzijde bestaat geheel uit glazen puien die tevens toegang bieden tot het vlonderterras en het pandbreed balkon. De puien worden subtiel omkadert door dezelfde gevelstructuur in hout waardoor het volume een plastische uitstraling krijgt.

    De entree is aan de voorzijde geaccentueerd door een omlijsting in beton. Naast de entree bevindt zich de keuken, de woonkamer aan de achterzijde is gericht naar het water. Het terras en de tuin zijn op het zuidoosten georiënteerd. Eén zijgevel bestaat hoofdzakelijk uit glas, de horizontale glasstrook in de andere zijgevel is uitgevoerd in gematteerd glas dat binnen de achterzijde van de wandkast vormt. Hierdoor stroomt zacht en diffuus licht de woonkamer binnen. Doel van deze ontwerpkeuze is het creëren van privacy en beslotenheid voor de bewoners zonder met gesloten gevels te werken. Aan de voorzijde vallen de houten zonwerende luiken in geloken stand weg in hetzelfde vlak van de gevel. 

    fotografie milad pallesh
  • x

    kavel 7

    2013

    Kavel 7 is gesitueerd in de nieuwe wijk 't Buitenhof in Culemborg en onderdeel van tien geschakelde woningen. Deze zijn door verschillende architecten ontworpen en als één geheel gebouwd. In de van te voren vastgestelde bouwenvelop diende de woning te worden ingepast. Zo stond met name de positie van de voorgevel vast.

    Marc prosman architecten ontwierp een ruime, lichte eensgezinswoning. Aan de buitenzijde vormen de aluminium kozijnen met een gestuukt kader en hardstenen vensterbank een visueel ritme binnen de grijze baksteen. Hetzelfde gestuukte kader omlijst tevens de voor- en achtergevel. Aan de achterzijde bevind zich een ruim balkon.

    fotografie milad pallesh
  • x

    woonark amstel

    2007

    Wonen op de Amstel in een prachtige groene omgeving ten zuiden van Amsterdam. Het uitzicht waar met zichtlijnen gretig gebruik van wordt gemaakt is prachtig; de rivier, de groene oevers, roeiers, schepen, vogels. Binnen en buiten vloeien subtiel in elkaar over door de verdiepingshoge glazen hoekgevel, die de doorgang biedt naar het terras.

    Voor de verdieping beneden waterniveau is een mooie oplossing bedacht voor daglicht toetreding. Hier zijn de wanden van het plafond losgetrokken waardoor een horizontale lichtstrook de ruimte betreed en het plafond zwevend doet lijken. Door het trapgat langs de watergevel te leggen, wordt ook de benedenruimte verlicht met uitzicht en krijgt de woonruimte privacy door de dichte balustrade langs het trapgat. De gesloten gevel aan de kade vormt een afscheiding van de weg en de open gevel aan de waterzijde geeft de bewoners een prachtig panoramaview over de Amstel.

    De ark bestaat uit een betonnen bak in het water en een betonnen plaat als dak. De gemeente staat toe dat de gevel aan de walzijde zestig vierkante meter mag bedragen. De betonnen bak in het water mag echter groter zijn. Door de bak vier meter langer dan de gevel te maken ontstaat de mogelijkheid voor een terras aan de woonkamer en een dek achter als toegang naar het weekendschip. 

    fotografie christian richters
  • x

    woonhuis bergen

    2003

    Woonhuis Bergen is schilderachtig gelegen aan de rand van het bos. Op het kavel stond voordien een klein huis. Het mocht afgebroken worden op voorwaarde dat het nieuwe volume niet groter en hoger zou zijn dan de oorspronkelijke bebouwing.

    Binnen de bescheiden kavelafmetingen hebben wij een woning ontworpen die zorgvuldig in de plek is ingebed en door zijn labyrintische kwaliteiten een groot gevoel van ruimte creëert. Het woonhuis vouwt zich in een u-vorm met de open kant naar de beboste achterkant van het kavel. 

    Door vervolgens het vloerniveau van het woonhuis te verhogen ten opzichte van het straatpeil ontstaat ruimte onder de woning voor een carport die de gemeente niet tot het bouwvolume rekent. Daarnaast loopt het dakvlak van de nieuwbouw geleidelijk omhoog – vanaf de straat onopvallend stoort deze het aangezicht niet. In het bijgebouw ter linkerzijde van de u-vorm is het dak het hoogst en klimt het steilst. De bouwbepaling keurt dit goed omdat een bijgebouw in tegenstelling tot de rest geen maximale bouwhoogte kent. Het maaiveld van kavel daalt naar achteren waardoor precies ter hoogte van het bijgebouw ruimte voor een éxtra verdieping wordt gecreëerd.

    De vijftien meter brede witgestuukte voorgevel staat stevig op een zwart bakstenen basement. Een ranke stalen brug spant zich tot het entreeportaal dat recht boven de verdiepte carport is gesitueerd. De uitvoering van de vloer in transparante stalen roosters laat de dubbele hoogte zien die door de planopzet is mogelijk gemaakt.

    De plafondbalken in het woonhuis liggen in het zicht waardoor de ruimte visueel hoger lijkt. Bij betreding van het woonhuis biedt de entreehal uitzicht op de intieme patio en de daarachter gelegen bosrand. De ruimten in de linkervleugel zijn onderling verbonden met grote houten schuifdeuren. Als deze openstaan zien de bewoners ook vandaar de voortuin en het bos. De achtergevel van de woonkamer bestaat uit een groot overhoeks glasvlak - de dakramen en de verborgen kozijndetaillering versterken het buitengevoel.

    Alle meubels in de woning zijn door dezelfde meubelmaker ontworpen en stemmen af op het woningontwerp. De tuin is in nauw overleg met een bevriend landschapsarchitect tot een parkachtig landschap gemaakt. 

    fotografie jeroen musch
  • x

    woonhuis badhoevedorp

    2009

    In Badhoevedorp hebben wij een nieuw woonhuis ontworpen. Voorheen stond op deze plek een bungalow. In het bestemmingsplan mag het volume verhoogd worden met een dak. Het ontwerp gaat uit van een dun dak in zink boven een wit volume, ondergronds bevindt zich de kelder met parkeergarage. Het dak lijkt traditioneel, maar het bestaat in wezen uit twee daken. Het resultaat is dat het volume van het woonhuis van elke kant anders oogt. Verder heeft het volume twee sparingen: aan de voorzijde markeert één de entree, aan de achterzijde opent het volume zich naar de tuin. De relatie met de tuin wordt hierdoor versterkt.

    Binnen vormt de centrale woonkamer het hart van het woonhuis. De bewoners ervaren door de dubbele hoogte de vorm van de twee daken goed. Rondom de woonkamer zijn alle overige kamers gesitueerd. Door het optrekken van het dak aan twee zijden ontstaat een extra verdieping voor drie kinderkamers. De kinderkamers zijn met elkaar verbonden, elke kamer heeft een entresol. Voor de kinderen een speeldomein met trappen, verhogingen en aaneenschakeling van kamers.

    fotografie christian richters
  • x

    interieur amsterdam

    2010

    De huidige bewoner en opdrachtgever woont al meer dan twee decennia in de woning waarvoor wij de huidige verbouwing en het interieurontwerp tekenden. Het huis in de Amsterdam stamt uit de jaren twintig van de vorige eeuw. Een eerdere verbouwing accentueerde het klassieke karakter van de woning dat gekenschetst wordt door kleine kamers, kamer en suite op de begane grond, geprofileerde deurlijsten et cetera. Het nieuwe interieurontwerp vergroot juist de ruimtelijkheid en openheid en combineert dat aan modern wooncomfort.

    Het hart van de woning is de huishoge kern in het midden van het huis. Deze verbindt in de hoogte alle verdiepingen visueel met elkaar, zij opent zich ook naar beide ruimten op de begane grond. Ter linkerzijde ligt de woonkeuken over de gehele lengte van het huis, ter rechterzijde de ruime woonkamer. Bij geopende stand van de kamerhoge deuren zijn beide ruimten aan elkaar geschakeld tot één groot woongebied. De bewoners ervaren hierdoor de breedte van de woning en de ruimtelijkheid van het ontwerp. Als de deuren, uitgevoerd in opaal glas en roestvrij staal, gesloten zijn fungeert de kern als verkeersruimte.

    De eerste verdieping is door een balkon met de kern verbonden. Op deze woonlaag bevinden zich de slaap– en logeerkamer, beide met een eigen badkamer. Een glazen vloerplaat op de tweede verdieping brengt het daglicht tot diep in het huis en biedt vanaf de hal zicht op het dak en de lucht. Onder het gehele huis is een nieuwe kelder aangebracht.

    fotografie jeroen musch
  • x

    woonark zuid

    2010
    fotografie jeroen musch
  • x

    concertgebouwplein

    2005

    Voor een particuliere opdrachtgever ontwierpen wij een nieuwe verdieping voor een hoekpand aan het Concertgebouwplein. De massieve nieuwbouw vormt een stoere en gedurfde toevoeging aan de klassieke 19e-eeuws bouw. Dankzij overname van ritme en vormentaal lijken nieuw– en oudbouw in elkaar over te gaan, het contrast tussen bestaand en nieuw te vervagen en is de bestaande structuur herkenbaar in het nieuwe deel.

    De nieuwe verdieping bestaat uit een appartement en heeft aan drie zijden buitenruimten. Dankzij de plaatsing en teruglegging springt het penthouse vanaf de straat nauwelijks in het oog. De bestaande 19e-eeuwse gevelelementen gaan over in massieve kolommen die samen met de massieve balken een buitenstructuur vormen. Hierdoor ontstaat een geometrisch spel van ruimte en openheid. Het geheel heeft een open karakter en geeft tegelijkertijd voldoende beschutting aan de bewoners.

    In het ontwerp zijn volop zichtassen vanuit het appartement naar de omgeving gecreëerd. Zo biedt een groot raam naar de straatzijde een prachtig uitzicht op hetConcertgebouw, het Stedelijk Museum en het Museumplein.

    fotografie christian richters
  • x

    penthouse twelve

    2007

    Het verbouwde en heringerichte Penthouse Twelve is gesitueerd aan een van de beroemdste grachten in het oude centrum van Amsterdam. Het appartement ligt op de bovenste verdieping van een oud universiteitsgebouw van de Universiteit van Amsterdam.

    De oorspronkelijke bovenmatige ruimte is geordend naar ruimten met een meer menselijke schaal. Hierdoor wordt de ruimte geschikt voor een woning. De bewoners kunnen de ruimten afsluiten of openlaten waardoor ze de volle lengte en breedte van het appartement ervaren. Het resultaat is een prachtige schakeling van kamers met een verschillende uitstraling. Eenduidig gebruik van hout voor vloeren en deuren en zonwerende luiken zorgt voor rust en eenheid. De diverse wijze van daglichttoetreding creëert een wisselend spel van licht en donker. 

    fotografie christian richters
  • x

    woonark noord

    2005

    Woonboot Noord is een mooi staaltje van ontwerpen. De woonboot bestaat uit een gesloten deel voor de slaapkamer en natte functies en een open. Vanzelfsprekend bieden de grote ramen een weids uitzicht over het water. Woonboot Noord telt twee verdiepingen, alleen het middendeel is als een beletage waar slaapkamer en natte functies zijn opgenomen.

    fotografie jeroen musch
  • x

    appartement surinameplein

    2005

    Het gerenoveerde appartement ligt in het centrum van Amsterdam net achter het Vondelpark. De gebouwen in Amsterdam-West zijn gebouwd in de karakteristiekeAmsterdamse School-stijl uit de jaren '20 van de vorige eeuw. De oude structuur van het appartement en de proporties van de kamers zijn gehandhaafd. Dankzij een nieuwe vide over de breedte van het appartement, de aanleg van een glazen vloer en positionering van wandopeningen zijn alle ruimten visueel en ruimtelijk met elkaar verbonden. Het voormalig labyrintische appartement baadt nu in licht en is van moderne toepassingen voorzien.

    De opgave luidde een warm en elegant appartement te ontwerpen dat zowel als één aaneengeschakelde ruimte te gebruiken is als in afzonderlijke ruimten. Zorgvuldig gedetailleerde schuifdeuren en wandkasten scheppen de mogelijkheid om intieme plekken te creëren. Authentieke elementen zoals de balustrade en het zeshoekig venster zijn in het zicht gelaten. Hierdoor ontstaat een mengeling van de originele sfeer en een moderne. De bestaande houten balken met hun donkere afwerking zijn in een groot deel van het appartement zichtbaar en vormen een mooi contrast met de nieuwe witgelamineerde blokken en rode schuifdeuren.

    fotografie christian richters
  • x

    appartement van bree

    2002

    Het gebouw Van Breestraat is in 1900 gebouwd als een remise voor de paardentrams in Amsterdam. De garage omvatte stallen voor de paarden en opslag voor de trams. In 1920 – de komst van de automobiel vervangt de functie van de paardentrams grotendeels – biedt het gebouw een onderdak aan een school voor vroedvrouwen. Nu is het een woonhuis met een hoogwaardige leefruimte.

    Binnen de huidige functie hebben wij geprobeerd de karakteristieke elementen van deze geschiedenis in het zicht te houden. Niet alleen de constructie, ook de voor een appartement uitzonderlijke mate herinnert aan de paardenremise. Door een strakke en nauwgezet uitgewerkte detaillering krijgen de traditionele materialen – natuursteen, hout en glas – die evenzo opnieuw zijn toegepast een hernieuwde draagwijdte.

    Om aan de behoefte voor intimiteit te voorzien hebben wij verschillende dozen in de kamerbrede ruimte gesitueerd. Hierin bevinden zich de zogenoemde ‘natte’ functies en slaapkamer. Schuifdeuren houden de precieuze zichtassen over de volle huisbreedte intact. Deze ontwerpoplossing beantwoordt aan het verlangen van de opdrachtgever om zowel in een open en moderne ruimte te leven alsook in een knus cocon geschikt voor slechts één persoon.

    Een gezeefdrukte glazen deur leidt de bezoeker vanuit de entree naar de centrale ruimte – de woonkamer die gelardeerd is met de bronzen sculpturale tafel van Studio Job en door John Pawson ontworpen keukenblokken. De woonruimte opent zich voorts naar de twee slaapkamers. Naar de andere kant tilt de vloer zich op naar het niveau van het zitgedeelte. Van daaruit betreedt men de tuin. Een beweegbare partitie scheidt de keuken van de studie waarin een door onszelf ontworpen bureau de blik van de gast vangt. 

    De bovenmatige diepte van Appartement Van Breestraat wordt geaccentueerd door de aanwezigheid van de originele houten constructiebalken – zij staan in dezelfde lijn als het houten wandmeubel enerzijds en de opeenvolging van losse dozen aan de andere kant. De subtiele en nauwkeurig gedetailleerde schuif-, draai- en pendeldeuren verdelen het open appartement in functionele kamers. De beide badkamers zijn uitgevoerd in dooraderd wit marmer met travertijn natuursteen op de verwarmde vloer. De tuin is door de oude raamopeningen te zien. 

    fotografie christian richters
  • x

    appartement thijm

    2002

    Samenvoeging van twee appartementen, door middel van een trap en een vide.

    fotografie jeroen musch
  • x

    woonhuis geversweg

    2001

    Woonhuis Geversweg is een renovatie van een vrijstaand woonhuis. Het interieur is licht en ruimtelijk - de bewoners en opdrachtgevers zijn uitermate tevreden over de herinrichting en het ontwerp. Het interieur is een aaneenschakeling van open ruimten. In het hart bevindt zich een vide waardoor het daglicht vanuit het dak tot midden in het woonhuis kan toetreden. Niet alleen op de begane grond, ook op de omloop op de eerste verdieping stroomt het zonlicht binnen.

    Daar waar de vloer op de begane grond voornamelijk uit het natuursteen bestaat, is de vloer een verdieping hoger in hout uitgevoerd. In dezelfde maatvoering en als een vrijstaand object is de houten trap die naar de tweede verdieping leidt uitgetekend. Zelfstandig en sculpturaal. Beneden zijn verschillende woonfuncties gemarkeerd door accenten in de materialisatie - de vloer van de woonkeuken en eetkamer in natuursteen uitgevoerd, de beide woongedeelten in textiel en hout.

    De open structuur van het woonhuis biedt de bewoners volop mogelijkheden het huis naar eigen wensen in te richten. Bij de renovatie en herinricht hebben wij zorgvuldig gekeken naar een goede menging van geborgenheid en openheid én zichtassen die naar de tuin leiden.

  • x

    woonhuis castricum

    Het project Woonhuis Castricum behelst de renovatie en nieuwbouw van een oude boerderij in de Noord-Hollandse badplaats. De woning en aangrenzende stal met rietendak zijn samengetrokken tot één geheel - het resultaat is een ruim en licht woonhuis.

    De meest zichtbepalende en architectonische ingreep is de uitbreiding van de voormalige stal, dat nu juist het belangrijkste deel van woonhuis is geworden. De stal is vergroot met de compositie van een glazen volume in eenzelfde vormentaal als de stal. De ingreep creëert de gezochte openheid naar buiten, zorgt voor lichttoetreding naar binnen en biedt ruim uitzicht op de omliggende tuin met lindenbomen. Het rietendak is schijnbaar los van het glazen gehouden waardoor beide volumen hun functies en materialisatie accentueren.

    De oorspronkelijke buitenmuren van de deel zijn ten behoeve van de transparantie verwijderd. De originele houten vloerbalken en dakspanten in het oude woonhuis zijn juist in het zicht gelaten. Voor het interieur is gebruik gemaakt van natuurlijke materialen als hout en natuursteen. De aandacht voor detaillering vindt de bewoner terug in bijvoorbeeld de uitwerking van de dubbele deuren die de open woonkamer en centrale hal met elkaar verbinden. De taatsdeuren zijn uitgevoerd in een rechthoekig mozaik van hout, afgemaakt met tactiele deurknoppen.

    In de kenmerkende kap van de stal is een uitsnede gemaakt ten behoeve van een nieuw balkon. De passende wijze waarop dat is gedaan refereert aan de woningen met rietenkap die in de jaren dertig van de vorige eeuw zijn gebouwd. De balkonrand is afgewerkt met dakpannen. 

    fotografie christian richters